زمانی که از استانداردسازی ملزومات آموزش در جامعه دانش محور صحبت می شود ناخودآگاه طراحی و بستر سازی تامین و کاربردی کردن ابزارهای آموزشی مبتنی بر فناوری اطلاعات به ذهن متبادر می گردد. از جمله مشکلاتی که هر کشوری در برنامه های توسعه اطلاعاتی خود دارد شیوه برخورد با ابزارهای موجود و همچنین نحوه کاربرد آنها است. برنامه ریزان ساختارهای کلان آموزشی به خصوص دانشگاهها باید با توجه به استانداردهای جامعه دانش محور این ابزارها را گزینش و مورد استفاده قرار دهند. در این بین بهره گیری مناسب از ظرفیتهای فناوری اطلاعات و ارتباطات در روند توسعه به مفهوم عام آن برای هر جامعه ای یک نیاز حیاتی و اصولی به شمار می رود. با این دیدگاه می توان گفت که بهترین شیوه موجود در ایجاد بستر های توسعه اطلاعاتی و دست یابی به استانداردهای یک جامعه دانش محور بهره گیری از فرصت ها و قابلیت های فناوری اطلاعات و ارتباطات می باشد. در شرایط موجود و با توجه به ظرفیتها و امکانات کشور در جهت توسعه اموزش های مورد نیاز بایستی کلیه فرآیندهای آموزش تکنولوژی و بهینه سازی و استاندارد سازی تکنولوزی های آموزش از مجاری و کانال های مناسب پیش برود که بهترین گزینه در این زمینه می تواند بهره برداری از توانمندی های دانشگاههای کشور باشد.
با توجه به این که در توسعه اطلاعاتی هر جامعه دانش محوری بایستی نیم نگاهی نیز به پیشرفتهای جهانی داشت تا هماهنگی و همگامی لازم با تحولات جهانی صورت بپذیرد لذا باید جایگاه ویژه ای را برای دانشگاه و نقش آموزش و تکنولوژی قائل شد و در طراحی یک مدل با استانداردهای جهانی که از پویایی و انعطاف پذیری لازم برخوردار باشد در ابتدا نسبت به گزینش یک جامعه نمونه که امکانات و ارتباطات لازم را برای نیل به این هدف تامین کند اقدام کرد و سپس با تعیین مطلوب ها نسبت به شناخت کمبودها و ضعف ها همت ورزید.