فرنود حسنی- سهیلا سلطانی

واژه های کلیدی: فناوری اطلاعات, مدیریت, بیمه, کسب و کار الکترونیکی

اشاره

شاید به جرات گفت صنعت بیمه در کنار صنعت بانکداری به عنوان دو بازوی کنترلی و مدیریتی در هر اقتصادی محسوب می شوند. به گونه ای که عملکرد مناسب آنها می تواند متضمن رشد متوازن و حرکت آرام اقتصاد را فراهم آورد. گذشته از رویکردهای تاثیر گذار اقتصادی, صنعت بیمه از نظر اجتماعی نیز از جایگاه با اهمیت و مهمی برخوردار است و توسعه مناسب آن می تواند زمینه ساز توسعه پایدار در جامعه باشد. در شرایط حاضر و با توجه به پیچیدگی های اقتصاد جهانی و توسعه روزافزون فناوری اطلاعات در اقتصاد, صنعت بیمه نیز به عنوان یک صنعت پویا نباید از این قافله عقب بماند بلکه باید زمینه رشد همپای خود را با سایر شاخه های اقتصاد فراهم آورد. رسیدن به چنین رویکردی با توجه به بافت فرهنگی کشور و ظرفیت های موجود در زمینه منابع انسانی متخصص در علوم بیمه و فناوری اطلاعات شرایط خاصی را می طلبد که با نگاه اصولی و زیرساختی به این مقوله امکان پذیر خواهد بود.

مقدمه

با آغاز توسعه فناوری اطلاعات و ارتباطات در ایران سازمان ها و ارگان های مختلف در صدد بر آمدند تا با استفاده از ابزارهای مختلف نسبت به تجهیز خود اقدام کنند در این میان قوانین و آیین نامه هایی نیز از سوی ارگان های مختلف به این سازمان ها عرضه شد همزمانی توسعه فناوری اطلاعات با آغاز گام های اولیه خصوصی سازی در کشور همراه بود و تقریبا از اوایل سال 2002 بود که اندک اندک ردپای بانک ها و بیمه های خصوصی در اقتصاد ایران پدیدار شد. این همزمانی از یک سو به فرصتی برای شرکت های نوپا و کوچک بود تا ساختار خود را بر مبنای فناوری اطلاعات توسعه دهند و از آن به عنوان بزرگترین مزیت رقابتی خود بهره برداری کنند و از سوی دیگر تهدیدی برای شرکت های بزرگ و قدیمی که اکنون با مشکلات فراوان اجرایی رقیبان تازه نفسی را بر سر راه خود می دیدند.

در این شرایط شرکت هایی که توانستند در رویکردهای کسب و کار و استراتژی های خود تحول ایجاد کنند بهره مناسبی از فناوری اطلاعات گرفتند و از رشد مناسبی نیز برخوردار شدند. اما با این حال گستردگی حوزه محصولات و یا به عبارت بهتر خدمات در صنعت بیمه و سطح وسیع مخاطبان یا همان مشتریان و گستردگی جغرافیایی بازار شرایط خاصی را بر این بازار حاکم کرده است که استفاده صحیح از آن فناوری اطلاعات می تواند باعث رفع بسیاری از مشکلات شود.

نکته شایان توجه این است که در حال حاضر متاسفانه مفهوم بیمه الکترونیک در اقتصاد ایران به عنوان یک مفهوم عام و به طور مشخص بر فروش بیمه از طریق اینترنت تاکید دارد و این باعث ایجاد محدودیت بسیاری در توسعه کاربردی دانش فناوری اطلاعات در صنعت بیمه کشور شده است. بنابراین رویکرد اصلی این مقاله بررسی کلی مقوله کاربرد فناوری اطلاعات در صنعت بیمه و ایجاد منظری وسیع تر نسبت به چالش های موجود, نیاز ها و فرصت هاو تهدیدهای حاکم است.

ادامه مقاله را می توانید درماهنامه عصر فناوری اطلاعات شماره ۲۷ مطالعه فرمائید.